6 mei 2002

het nietsvermoeden dreint nog even door
als beterweten langzaamaan terrein wint
zijn plek naast eerder monsterlijk vilein vindt
de kokhals vormt een dreigend mannenkoor

dat klammehandenjeukendstil op wraak zint
de wens druipt langs de rug voorgoed teloor
smaakt snijdender dan ooit, walgelijk goor
besef dat ons hier allen tot één geest bindt

de kwestie is – ik dank het aan mezelf
one flew over the cuckoo’s nest eraf
een kale man blikt nu in ’t grauw gewelf

’t was de verkeerde band, o wrede straf
brengt ons weer even pijnlijk terug naar 11
september, toen de frietpan het begaf

Advertenties

Dordrecht – ‘s-Gravendeel

het noodlot kleurt de wolken grijs, hij wacht
seconden, tot ontworsteld blauw zijn weg baant
hem stantepede op het roestig ros maant
de remmen sponzig, banden net te zacht

een autojunk die zich opeens sportief waant
de bomen zwaaien en het asfalt lacht
de lente moedigt aan en geeft hem kracht
de wind die vriendelijk zijn ogen leegtraant

dan is hij ver genoeg, het grijs valt aan
verzuipt het blauw en stroomt over de paden
de vriendelijke wind wordt tot orkaan

hij denkt, tijdens het door de plassen waden
was ik maar nimmer op de fiets gegaan
dan scheen de zon nog, was het dertig graden

Proefwerkweek

hoor ’t kraken der kinderbreinen
grimassen raken mijn ziel
ik twijfel even aan mijn stiel
als ik me inleef in hun pijnen

‘k voel me eige half debiel
zie opdrachten ’t papier afdeinen
niets blijft staan dan vage lijnen
vierendeel, hang op, haal kiel

na het ploeteren en zwoegen
stijgt echter de rust weer op
barsten lachen uit hun voegen

ik kende ‘t ook niet uit mijn kop
als ze het mij vroeger vroegen
mij, leermeester in de dop

Oud

van oude dingen hou ik, zeg klassiek
liever dan kunststof zie ik glas in lood
de schrijvers die ik lees niet jong maar dood
ik zeg geen nee tegen een oude Griek

de overdaad der vroege katholiek
een stoom is mooier dan een vleugelboot
de auto’s die ik rij zijn eerder schroot
een bandje op met jazz of bluesmuziek

maar hier wringt ‘m mij de schoen dan toch
want het is dan wel een mooi gegeven
dwingende structuur zo strak en log

is de volgende misschien geschreven
in dezelfde aard, dan nog
vind ik zo’n sonnet wat overdreven